การเลี้ยงดูลูกในความเงียบ

วันนี้ มาเลี้ยงลูกในความเงียบกัน เอ๊ะ! มันเป็นยังไงนะ...มาดูกันเลยค่า 

การเลี้ยงดูเด็ก ไม่ควรจะอยู่ในสถานที่ที่มีเสียงดังหนวกหู หรือมีแต่ความวุ่นวาย เพราะจะทำให้เด็กขาดสมาธิได้นั่นเอง เด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่วุ่นวาย มีแต่เสียงรบกวนนั้น จะไม่มีสมาธิในการจดจำและเรียนรู้ได้ดีเท่ากับเด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ เพราะสิ่งเร้าต่างๆ จะคอยเข้ามารบกวนอยู่ตลอดเวลา ทำให้ดึงดูดความสนใจจากสถานที่เรียนรู้นั้นไป ส่งผลให้เด็กขาดสมาธิในที่สุดค่ะ

ความเงียบจึงมีความสำคัญและจำเป็นต่อการเรียนรู้ของเด็ก ดังนั้น แทนที่พ่อแม่จะคอยเร่งรัดและยัดเยียดความรู้ให้ลูก พ่อแม่ควรคิดหาวิธีทำให้ลูกสมองว่างจะดีกว่านะคะ

การทำให้เด็กสมองว่าง คือ การปล่อยให้เด็กเล่นจนเพลิน หรือปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างเงียบสงบ ซึ่งความเงียบจะทำให้ภาษาพูดมีพลังและยังทำให้เด็กเกิดสมาธิด้วยล่ะค่ะ

การอ่านหนังสือภาพให้เด็กๆ ฟังก่อนนอน จึงเป็นการสร้างความสุขให้เด็กในช่วงเวลาที่มีสมาธิ หนังสือภาพจึงมีพลังอันมหาศาลในการสร้างการเรียนรู้แก่เด็กๆ ไงล่ะคะ

การเลี้ยงดูเด็กกับการสั่งสอน

เด็กจะดีได้ ก็ต้องได้รับการเป็นตัวอย่างที่ดีจากพ่อแม่นั่นเอง...

การกระทำของผู้ใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นการพูด หรือการกระทำใดๆ ก็ตาม นั่นคือแบบอย่างของเด็ก และเด็กก็คือกระจกเงาของผู้ใหญ่เช่นกัน ดังนั้น ปัญหาของเด็กก็จะเป็นภาพสะท้อนของผู้ใหญ่ด้วย

ถ้าอยากให้ลูกรู้คุณค่าของชีวิต พ่อแม่ก็ต้องรู้จักคุณค่าของชีวิตก่อน ซึ่งสิ่งที่มีคุณค่าสำหรับพ่อแม่ ก็คือ ลูก นั่นเอง พ่อแม่ควรเฝ้าดูลูก ดูชีวิต และหยุดคิดว่า ชีวิตคืออะไร

พ่อแม่สมัยนี้ มักจะให้ความสนใจในด้านการพัฒนาสติปัญญาของลูกมากเกินไป เหมือนเห็นว่าลูกเป็นเป้าหมายทางวิชาการมากกว่าการเลี้ยงดู ให้คุณค่าทางชีวิตอย่างมีความสุข ซึ่งพ่อแม่เข้าใจผิดว่าการเลี้ยงดูคือการสั่งสอน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูกเป็นไปอย่างผิดๆ และส่งผลต่อเด็กทางด้านจิตใจค่ะ

การผลักดันเด็กจากทางบ้านรวมกับทางโรงเรียน ทำให้เด็กเกิดการต่อต้าน และไม่อยากที่จะเปิดใจรับฟังสิ่งต่างๆ จากพ่อแม่และครูอีกต่อไป เมื่อถึงตอนนั้น ผู้ที่ต้องร่วมรับผิดชอบต่อความทุกข์ของลูก ก็คือพ่อและแม่นั่นเอง

ดังนั้น การเลี้ยงดูเด็ก คือการปลูกฝังให้เด็กมีความเป็นคนมีจิตใจและอารมณ์ที่มั่นคง รู้จักปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมรอบตัว และมีปฏิกิริยาตอบสนองได้ดี สิ่งสำคัญที่สุด สำหรับเด็กปฐมวัย คือ หัวใจที่เปิดกว้าง และจินตนาการสร้างสรรค์อย่างเสรีค่ะ

เรียนรู้ภาษาจากหนังสือภาพ

เด็กๆ สามารถเรียนรู้ภาษาได้จากสิ่งแวดล้อมรอบตัวค่ะ ซึ่งภาษาที่ใช้ก็จะเป็นภาษาธรรมดาทั่วไปนี่แหล่ะค่ะ และมีความหมายที่เข้าใจง่าย

เด็กยังสามารถเรียนรู้ภาษาได้จากหนังสือภาพด้วยนะคะ เพราะหนังสือภาพเป็นเหมือนคลังภาษาสำหรับเด็ก ซึ่งหาซื้อได้ง่ายและยังอยู่ใกล้ตัวด้วย ซึ่งเด็กจะจดจำภาษาที่มีสำนวนที่สละสลวยน่าฟัง

ดังนั้น การเลือกหนังสือภาพสำหรับเด็ก จึงเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องพิจารณา ซึ่งก็คือเรื่องของสำนวนภาษาที่ใช้ในการเล่าเรื่องนั้นๆ จะต้องเป็นสำนวนที่น่าฟัง มีความไพเราะ เพราะเด็กเป็นผู้ฟัง ครูหรือพ่อแม่เป็นผู้เล่า ไม่ใช่ผู้แต่งหนังสือ ฉะนั้น หนังสือภาพจึงเป็นหนังสือของผู้เล่า ไม่ใช่ผู้เขียน

สร้างนิสัยรักการอ่านให้เด็ก ด้วยหนังสือภาพ

สวัสดีค่ะ วันนี้มีเรื่องดีๆ สำหรับการอ่านหนังสือภาพของเด็กๆ มาฝากค่ะ เนื่องจากว่า ทุกวันนี้ เด็กหลายคนมักมีสมาธิสั้น และไม่ค่อยสนใจอ่านหนังสือเท่าไหร่ ดังนั้นเราจึงเอาเคล็บลับที่จะฝึกให้เด็กๆ รักการอ่านมาฝากค่ะ 

หนังสือมีความสำคัญต่อพัฒนาการของเด็กเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะหนังสือภาพ ซึ่งเป็นทั้งอาหารสมองและอาหารใจของเด็ก พ่อแม่ทุกคนอยากให้ลูกเป็นคนรักการอ่าน เป็นเด็กเรียนเก่ง (ใช่มั้ยคะ)

     

การทำให้เด็กรักหนังสือนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลยค่ะ เพราะว่าเด็กทุกคนมีความอยากรู้อยากเห็น และชอบเรื่องสนุกสนานอยู่แล้ว ซึ่งถ้าเด็กได้หนังสือที่ตนชอบและอยากอ่าน เด็กก็จะตั้งใจอ่านโดยไม่มีใครมาบังคับหรือสั่ง ถ้าหากพ่อแม่ห้าม เด็กก็จะแอบอ่านเองค่ะ